تبليغاتX
آوای ورازشت - شعر واره
بلبل که بهانه ای برایش بس بود....گل-ناز که کرد طالب نقش-ش شد
سکوت می کند

چشمانم را در برزخ خود تنها می گذارد

و بعد

برای دلخوشیم کمی عذاب می کشد

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم اسفند 1385ساعت 18:34  توسط سجاد نظری |