تبليغاتX
آوای ورازشت - آوای ورازشت2
بلبل که بهانه ای برایش بس بود....گل-ناز که کرد طالب نقش-ش شد

 

شَوان شَنبَه شَوِ یارِم تِه کاریش

 

بهار بامِه هَنی اما تِه نامیش

 

خِدا زانه ،چه باجِم با دل زار

 

دعا خوانِم بَلَه شاید تِه بامیش

 

  

امشب شب شنبه ست ای یار من کجایی؟

بهار هم آمد اما تو هنوز نیامده ای

خدا میداند، من با دل زارم چه بگویم

دعا میخوانم ای عزیز شاید بیایی
+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم اسفند 1385ساعت 0:59  توسط سجاد نظری |